Vanaf eind augustus liggen de bospaden weer bezaaid met eikels en even later ook met kastanjes. Voor veel honden zijn het interessante speeltjes om op te kauwen, maar is dat gevaarlijk? Het korte antwoord: ja, zowel eikels als wilde paardenkastanjes zijn giftig voor honden. Een enkel opgegeten exemplaar leidt zelden tot ernstige problemen, maar grotere hoeveelheden of ingeslikte hele kastanjes kunnen je hond flink ziek maken. Hieronder lees je waar het gevaar precies zit en wat je moet doen als het misgaat.
Waarom eikels giftig zijn
Eikels bevatten tannines, ook wel looizuur genoemd. Die stof irriteert het maagdarmkanaal en kan bij grotere hoeveelheden zelfs de nieren en lever beschadigen. Vooral groene, onrijpe eikels bevatten veel tannine. Een hond die een paar eikels binnenkrijgt, kan last krijgen van kwijlen, braken en diarree. Eet een hond er regelmatig of veel, dan wordt het risico op nierproblemen serieus. Daar komt bij dat eikels met schil en al ingeslikt een verstopping in de darmen kunnen veroorzaken, zeker bij kleine honden.
En hoe zit het met kastanjes?
Hier is het belangrijk onderscheid te maken. De wilde paardenkastanje, de bekende glimmende bruine kastanje uit het park waarmee kinderen knutselen, bevat de giftige stof aescine. Die veroorzaakt braken, diarree, buikpijn en in ernstige gevallen trillen en benauwdheid. De tamme kastanje, die eetbaar is voor mensen en herkenbaar aan zijn stekelige bolster met meerdere platte vruchten, is niet giftig, maar hele exemplaren kunnen wel vast komen te zitten in slokdarm of darmen. Omdat de meeste kastanjes langs Nederlandse lanen en in parken paardenkastanjes zijn, kun je het beste de vuistregel hanteren: geen enkele kastanje voor de hond.
Deze symptomen moet je in de gaten houden
Heeft je hond tijdens de wandeling eikels of een kastanje opgegeten, let dan de eerste 24 uur op kwijlen, braken, diarree, sloomheid, buikpijn en een verminderde eetlust. Bij een darmblokkade zie je vaak herhaald braken zonder dat er ontlasting komt, en een hond die duidelijk pijn heeft of niet wil eten. Neem in die gevallen direct contact op met je dierenarts en vertel wat en ongeveer hoeveel je hond heeft binnengekregen. Eén eikel bij een grote hond is meestal geen reden voor paniek; een handvol bij een kleine hond wel.
Zo voorkom je problemen in het eikelseizoen
Loop je in september en oktober onder eiken en kastanjebomen, houd je hond dan aangelijnd of kies een route met minder van deze bomen. Train het commando "los" of "laat het", zodat je hond opraapt gedrag afbreekt. Voor echte alleseters is een boswandeling met muilkorf of speciale opraapbescherming geen overbodige luxe. En geef je hond voor de wandeling te eten: met een volle maag is de verleiding om onderweg te snacken een stuk kleiner.
Tot slot
Eikels en paardenkastanjes zijn dus allebei giftig voor je hond: eikels door het looizuur, paardenkastanjes door aescine, en beide kunnen bovendien een verstopping veroorzaken. Eén exemplaar is zelden een ramp, maar houd je hond na een snackmoment goed in de gaten en bel bij twijfel of aanhoudende klachten altijd de dierenarts. Zo blijft de najaarswandeling waar hij voor bedoeld is: genieten van het bos, zonder tussenstop bij de kliniek.
